Wojna jako doświadczenie historyczne i źródło problematyki moralnej - konspekt.

C) T. Borowski „Pożegnanie z Marią"

  • instynkt życia lub chęć zysku dyktowały postępowanie w czasie okupacji
  • rzeczywistość okupacyjna miota ludźmi, sprowadza ich do rzeczy, zmusza do rozmaitych przystosowań pod groźbą zagłady
  • w latach okupacyjnych wykruszały się i traciły znaczenie wartości wyższe - miłość, kultura, szczytne ludzkie marzenia, a utwierdzały się praw bezwzględnej, drapieżnej walki o byt
  • rzeczywistość okupacji jest potwierdzona środkami realistycznymi: ul. Skaryszewska, szkoła, w której przetrzymywano osoby, wywożenie na roboty do Niemiec, sklepik, skład materiałów budowlanych opisane są rzeczowo, konkretnie, są prawdopodobne, autentyczne
  • zachowanie ludzi i ich sytuacja sygnalizują, ze to okupacja: więzionych w szkole pilnują żandarmi, na ulicach odbywają się łapanki, w kantorze składu materiałów budowlanych przebywa Żydówka, która uciekła z getta
  • Tadeusz - jego życie w czasie okupacji: - studiuje polonistykę - pędzi bimber - pracuje w firmie budowlanej - kombinuje „na lewo" z furmanami, oszukując pracodawcę, a razem z nim dostawców i odbiorców materiałów budowlanych
  • handel meblami z getta
  • ukrywanie Żydów, ale nie z dobrego serca, a za pieniądze
  • sprzedaż mieszkań
  • okupacyjne, fikcyjne „życie na niby" oparte jest na kłamstwie, udawaniu, kombinowaniu
  • rzeczywistość stworzona przez okupanta zmusza ludzi do oczekiwania i działania na lewo, w szarej strefie, bo inaczej nie da się żyć
  • żandarmi handlują ludźmi uwięzionymi w szkole - transakcje odbywają się w sklepiku
  • sklepikarz handluje legalnie i spod lady, bez kartek, oszukuje na towarze, na wadze, gdyż sam chciał żyć (miał żonę, synka i dorastającą córkę)
  • właściciel firmy prowadzi interesy z Niemcami,
  • kierownik prowadzi lewe transakcje z woźnicami, jego handel z gettem
  • okupacja zmusza z rezygnacji z norm moralnych, podstawowych zasad, by przeżyć, utrzymać się przy życiu
  • ludzie stają się nieufni, nieczuli, obojętni - człowiek staje się towarem, nie obchodzi ich los starej Żydówki, ale tylko niedoszły interes
  • nie ważne jest z kim prowadzi się interesy, ważne aby mieć zysk - Niemcy kradną towar z wagonów jadących na front i sprzedają go Polakom.

D) A. Szczypiorski: „Początek"

  • „Przedstawienie bohaterowie to ludzie rozdarci między dwa światy, dwie świadomości czy kraje. Historia nie pozwoliła być Żydem lub Niemcem w Polsce."xxxi
  • Pawełek Kryński - jego losy to biografia pokolenia Kolumbów - uwikłany w konspirację - organizacja wojskowa i uniwersytet - przeżywa pierwsze miłości - zdaje maturę na tajnych kompletach - zarabia jako pośrednik handlu
  • Żyd Mitelman pracował w swoim własnym zakładzie krawieckim, później przeniósł się do getta i swój majątek powierzył krawcowi Apolinaremu Kujawskiemu
  • Siostra Weronika: - wpaja wiarę w dzieci, które uczy katechizmu - organizuje inne siostry do opieki nad rannymi i konającymi - nie dba o osobiste zagrożenie, nie boi się gestapo - walczy o ocalenie dzieci żydowskich - uczy je nowych imion, życiorysów, wpaja zasady wiary katolickiej, aby mogły żyć w polskim środowisku
  • Kolejarz Filipek konspirował pod okupacją hitlerowską
  • Johann Müller - „Niemiec z ciała, Polak z duszy" - jako członek NSDAP zjawia się na Szucha, aby wyciągnąć stamtąd Irmę
  • Wiktor Suchowiak: - dzięki fizycznej sile i ogromnej odwadze, przemyca Żydów z getta - robi to za opłatą, ale uczciwie przestrzega zasad umowy
  • Piękny Lolo: - donosił na Żydów, lubił brać okup od nich - w ten sposób się bogacił - ta „praca" sprawiała mu dużo radości

WNIOSKI: Wojna:

  • egzekucje uliczne - masowa śmierć
  • ludzie giną - niewiadomo gdzie i kiedy; jeżeli zginą nikt nie stara się dowiedzieć o jego personaliach
  • panuje przerażająca atmosfera
  • ludzie skazani są na śmierć
  • ludzie są bezsilni, nie mają nadziei na przeżycie
  • nie można zrealizować osobistych uczuć, pragnień, marzeń, zamierzeń
  • wśród ludzi panuje wielki strach, niepokój, tęsknota
  • ludzie umierają zbyt wcześnie, zbyt młodo
  • walka jako obowiązek w obliczu zagrożenia
  • wszyscy muszą się przystosować do nowych praw i zachowań rządzących wojną
  • psychika spustoszona i wypaczona
  • ludzie zniżają się do poziomu prymitywnych zwierząt - chcą za wszelką cenę przetrwać
  • zanik uczuć, wolności
  • niekończące się koszmary senne
  • życie w prymitywnych warunkach lub w ukryciu
  • czas nieludzki, ludzie traktowani jak zwierzęta
  • ludzie stają się mordercami
  • życie niektórych ludzi prawie w ogóle się nie zmieniło: - praca (nieprzymusowa) - przeżywanie miłości - prowadzenie handlu
  • kombinowanie, oszukiwanie, aby zyskać dla siebie jak najwięcej
  • konspiracja
  • opieka, ukrywanie Żydów (czasami za opłatą)
  • przemycanie Żydów z getta na stronę Aryjską
  • donosicielstwo

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Stefan Żeromski

Stefan Żeromski (ur. 14 października 1864 w Strawczynie koło Kielc, zm. 20 listopada 1925 w Warszawie) – polski prozaik, publicysta, dramaturg, nazwany "sumieniem polskiej literatury". Pseudonimy: Maurycy Zych, Józef Katerla i Stefan Iksmoreż.

W latach 1895 i 1898 ukazały się zbiory opowiadań Żeromskiego. W 1897 pracował jako pomocnik bibliotekarza w Bibliotece Ordynacji Zamojskiej w Warszawie aż do roku 1904. Również w tym samym roku, tj. roku powrotu ze Szwajcarii, ukazały się Syzyfowe prace. W 1899 roku Żeromskiemu urodził się syn Adam i ukazali Ludzie bezdomni. W 1904 wyszła powieść Popioły, której sukces wydawniczy pozwolił przenieść się rodzinie Żeromskiego prawie na rok do Zakopanego. Dopiero od 1904 roku mógł poświęcić się pracy pisarskiej. Od 1905 roku działał w organizacjach demokratycznych i socjalistycznych. Był inicjatorem założenia Uniwersytetu Ludowego, organizował kursy dokształcające dla uczniów szkoły rzemieślniczej, w domu Żeromskich prowadzono ochronkę i tajną szkołę. W 1909 wyjechał z rodziną do Paryża, w którym mieszkali trzy lata. W wolnej Polsce Żeromski zamieszkał w Warszawie, gdzie brał znaczący udział w życiu literackim. Brał udział w akcji propagandowej na Powiślu celem przyłączenia tych terenów do Polski, między innymi w Iławie, Suszu, Prabutach, Kwidzynie, Grudziądzu i wielu innych miejscowościach Warmii, Mazur i powiatów nadwiślańskich. W 1922 ukazała się powieść Wiatr od morza, za którą otrzymał państwową nagrodę literacką, a w 1924 powieść Przedwiośnie.

Żeromski zmarł w 1925 i został pochowany na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie. W 1928 otwarto w Nałęczowie poświęcone pisarzowi muzeum. Źródło: Wikipedia

» Strona główna: Stefan Żeromski

Szukaj

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: